Logo de-faam.nl


Foto:

'Zand en zout water zitten in mijn bloed'

In 1996 was Anoek van Beersum uit Oost-Souburg een jaar in Engeland om tijdens een studiepauze werkervaring op te doen. "Dat was echt superleuk en toen kreeg ik de smaak voor het internationale leven te pakken", laat ze weten.

In 2000 vertrok ze naar Wenen. En de reden van haar vertrek? "De liefde", antwoordt ze lachend. "Het was geen skileraar uit Tirol, maar ik leerde een Oostenrijker kennen in mijn studentenstad, Nijmegen." Toen de relatie een jaar later toch niet bleek te werken, bleef Anoek toch in Wenen. "Ik woonde met veel plezier in Wenen en had daar vrienden gemaakt. Na een poosje wilde ik toch Nederland weer eens proberen. Ik vertrok voor een baan naar Den Haag en ben drie jaar in Nederland gebleven. Ik genoot ervan om dichter bij mijn ouders te zijn, maar toch… toen ik de kans kreeg om voor weer een andere baan terug naar Wenen te verhuizen, heb ik na veel wikken wegen de knoop doorgehakt." In 2014 vertrok Anoek voor de tweede keer naar Wenen.

"Het is een prachtige stad. Relatief klein voor een Europese hoofdstad en daar houd ik wel van. Steden als Londen, Madrid en Dubai, waar ik ook voor mijn werk veel was, zijn me te groot. Dat zal het Zeeuwse in me wel zijn", lacht de Oost-Souburgse Anoek. "Wenen heeft een heerlijk klimaat, alle seizoenen worden volop genoten. Er is cultureel en culinair veel te beleven en je bent vanuit hier zo in een heleboel andere landen. Ik hoor van vele expats hier dat het even wennen is, maar dat als je de stad eenmaal kent, het moeilijk is weer te vertrekken."

Anoek probeert om drie keer per jaar even terug te komen naar Zeeland. "Om mijn ouders te zien, maar ook om gewoon weer lekker in Vlissingen te zijn. In mei dit jaar was ik met drie jeugdvriendinnen een weekend in een slaapstrandhuisje op het Nollestrand. We wonen allemaal niet meer in Zeeland en het was echt een héérlijke tijd, zo met elkaar op het strand. Vroeger, als kind, zat ik met mijn familie elke zomer zes weken lang op het Nollestrand, dus ja, dat zand en zoute water zitten in mijn bloed. En nu woon ik in een land zonder kust. Dat had ik echt nooit gedacht!"

Op de vraag of ze ooit terugkomt naar Zeeland heeft Anoek niet direct een antwoord paraat. "Elke keer als ik in Vlissingen ben denk ik, 'Wat is het toch fijn hier'. Maar zou ik hier ook weer kunnen wonen? Ik weet het echt niet. Ik denk dat ik dat alleen maar kan besluiten als ik het probeer en dat gaat er in de nabije toekomst niet van komen. Ik heb in Wenen mijn werk, mijn Oostenrijke partner, mijn vrienden. Het is gelukkig ook niet te ver weg van Nederland dus ik kan makkelijk op bezoek komen", besluit Anoek.

Meer berichten




Shopbox