Lidy en Marina Rombouts, nog steeds actief schrijvend voor Amnesty International  Foto: Conny den Heijer
Lidy en Marina Rombouts, nog steeds actief schrijvend voor Amnesty International Foto: Conny den Heijer (Foto: Conny den Heijer)

Lidy en Marina gaan nog even door

Ze waren zo'n 25 jaar toen ze een VOS- cursus gingen volgen, de tweeling Rombouts, Lidy en Marina. Nu zijn ze 76 jaar en hebben de vrouwen zich prima georiënteerd op de samenleving. Want daar stond de cursus immers voor.

door Conny den Heijer 

Koudekerke - Ze komen uit een gezin met 6 kinderen, drie jongens en drie meisjes. Onaangekondigd. Een tweeling, al had hun moeder wel haar vermoeden want ze vond het erg druk in haar buik. Zoals bij bijna alle tweelingen, zijn de dames onafscheidelijk al komen ze niet dagelijks bij elkaar over de vloer. Heeft de één een afspraak bij de tandarts, krijgt de ander kiespijn. Wil de één de ander even bellen, dan is die ander in gesprek... ze belden elkaar op hetzelfde moment. Zo ging het ook met het opgeven voor de VOS- cursus. Onafhankelijk van elkaar hadden ze zich allebei opgegeven.

"Er was meer tussen het huishouden en kinderen opvoeden," zegt Lidy, de oudste van de twee. "We stapten hiermee echt in een andere wereld." Lidy werd coördinator bij vluchtelingenhulp. Marina was verpleegkundige in de wijk. "We rolden van het een in het ander. Zo zijn we gaan schrijven voor Amnesty International en doen dat nog steeds, al 40 jaar." Zo kwamen zij ook bij Vrouwen voor Vrede terecht. Beide dames zijn Lid in de Orde van Oranje Nassau, de een wat eerder onderscheiden dan de ander. "Een hele eer," zegt Marina, "We hebben ook veel gedaan." Hun eerste actie met Vrouwen voor Vrede vond plaats in Koudekerke. Daar streden zij tegen de kerncentrale en kruisraketten. Later zetten zij zich in voor Stop Borsele, Red de Schelde en tegen de kerncentrale in Woensdrecht. "We maakten ter plekke spinnenwebben van bolletjes wol. Zo werd het lastig voor de politie om ons er onderuit te halen. In Woensdrecht ondersteunden we de religieuzen in de strijd tegen de kernwapens." Hoe ze het opbrengen om zo lang fit te blijven? In koor roepen ze: "We wandelen veel met bewoners van het WoZoCo in Koudekerke en doen dingen die we leuk vinden. Hopelijk zijn die ook nog nuttig voor de maatschappij. Wij gaan nog even door."

 

 

Meer berichten