<p>Toon Keersemaker, de markante frietboer met &eacute;&eacute;n arm. Foto: Fam. Keersemaker</p>

Toon Keersemaker, de markante frietboer met één arm. Foto: Fam. Keersemaker

(Foto: fam Keersemaker)

Toon Keersemaker, van 'Toon's Kiosk'

  Nieuwsflits

Als jongen van 13 jaar in 1945 zag hij kleine kinderen spelen met een handgranaat. Om een ongeluk te voorkomen pakte hij die af maar werd zelf slachtoffer: de granaat ontplofte in zijn hand en hij verloor zijn arm en een deel van zijn schouder. Toon Keersemaker, bij velen bekend van Toon’s Kiosk op de Boulevard overleed afgelopen week op 87-jarige leeftijd.

door Conny den Heijer 

Vlissingen - De ouders van Toon waren niet kinderachtig: één arm of niet, je gaat werken! Met het kappen van kachelhout waarmee hij langs de deuren ging om het te verkopen, verdiende Toon destijds zijn kost. Jaren later leerde hij Toos kennen, met wie hij in 1953 wilde trouwen. “Dat werd vanwege de watersnoodramp een jaar uitgesteld” vertellen zijn dochters Wilma en Ingrid. “In die tijd verkocht pa inmiddels staven ijs, zelfgemaakt. Aan hotels in Brugge en Zeeuw-Vlaanderen. Ook had hij een snoepkraam op de Boulevard. We horen hem nog mopperen: er liepen daar koeien die zijn dropveters opaten die buiten hingen.”

In de loop der jaren reed Toon met een frietcaravan langs de Vlissingse scholen. Menig leerling gooide zijn brood weg om een frietje te halen tussen de middag. Die friet werd thuis voorgebakken als Toon terug kwam van zijn krantenwijk ‘s ochtends om vijf uur. “In die tijd waren er nog geen uitkeringen dus pa deed van alles om brood op de plank te houden.” Dochter Wilma nam op haar 17e de frietcaravan over van haar vader. “We reden er mee langs het woonwagenkamp, de Zeevaartschool en Scheldemond. In 1983 werd Toon’s Kiosk gebouwd op de Boulevard. Pa is daar zijn hele leven, iedere dag geweest. Hij verkocht het ijs en bakte vis. En hij snackte er natuurlijk vrolijk op los, ook al mocht hij dat niet van de dokter. Dan zei hij: ‘Zo, ik heb weer gegeten voor vandaag’.” Toon liep niet in de weg maar maakte zich iedere dag verdienstelijk, tot ruim na zijn pensioen. In 2015 hield de erfpacht op en werd Toon’s Kiosk gesloten.

In 2014 begon Wilma een horecazaak in de Walstraat. “Daar kon pa niet aan wennen” vertelt ze. “Hij wilde de frikandellen en kroketten kunnen zien liggen in een vitrine maar zo werkt dat niet bij ons. Daar hebben we vaak lol om gehad, dat begreep hij niet. Hij had de snackbar mentaliteit.”

“Op een gegeven moment kreeg pa een TIA, precies op het moment dat hij met zijn auto wegreed bij de Kiosk. Hij veroorzaakte een aanrijding en moest zijn rijbewijs inleveren” vertelt Ingrid. “Toen kwam hij in een scootmobiel, wat hij eigenlijk maar niks vond. Toen onze moeder was overleden nam zijn gezondheid af en is hij in de Armoniaflat gaan wonen. Daar mocht hij zelf nog wel een eitje bakken maar dat ging op een gegeven moment niet meer, dat was niet veilig meer. Hij verhuisde naar Ter Reede, waar menigeen hem herkende.” Daar heeft hij weinig friet meer gegeten de afgelopen jaren. “Die bakten ze in de airfryer, dat vond hij maar een slappe hap.” zegt Ingrid. “Nou inderdaad” zegt Wilma, “Bij pa moest het wél vet zijn.”

Afgelopen week overleed Toon, op 87-jarige leeftijd. Vlissingen verloor met zijn overlijden een markant man. “Vroeg je mensen of ze ook bij Toon waren geweest dan was het: O ja, die frietboer met die ene arm op de Boulevard. Dát was onze vader, zo kenden mensen hem.” zeggen zijn dochters vol trots.

Geboren en getogen in Vlissingen verloor hij in de oorlog zijn arm toen hij een handgranaat afpakte van spelende kinderen, om een ongeluk te voorkomen. Het was geen belemmering in zijn verdere leven. Toon was een harde werker die in sneltreinvaart met één hand zijn shagjes rolde.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden